Vragen? 06 - 144 80 334

Lees hier over het hele bouwproces


Van schets tot sleutel, van paal tot plank

Van hout naar huis, van wensen naar wonen

Tijd: vriend of vijand?

Tjonge jonge, meer dan twee maanden verder alweer sinds mijn laatste update. Er is veel gebeurd in de wereld in deze coronaperiode en tegelijkertijd staat veel stil. Bij ons is het op bouwgebied ook relatief stil geweest. De tekeningen zijn nog wat aangepast en we hebben sinds kort een bouwkostenberekening en een weekplanning. Dat kostte Finnhouse natuurlijk tijd om die te maken, maar voor ons voelde het vooral als wachten. In mijn eigen kleine wereldje baal ik aan de ene kant van die wachttijd, maar aan de andere kant blijkt die tijd eigenlijk onze vriend. Want hadden we – zoals ik bij aanvang van dit proces had verwacht - in februari de vergunning aangevraagd, dan had het huis er heel anders uitgezien dan nu. Die wachttijd blijkt dus achteraf echt nodig te zijn geweest om te kunnen reflecteren, te 'sudderen'. We moesten min of meer verplicht langer nadenken: willen we dit werkelijk? In deze vorm? Voor dit geld? Worden we hier echt gelukkig van? Die wachttijd bleek onze vriend. Hij werkte verdiepend. Nooit gedacht dat een ongeduldig persoon als ik, die gewend is snel besluiten te nemen en door te pakken, dit zou zeggen. Dus hoofdtip van deze blog: neem de tijd, meer tijd dan je van tevoren nodig denkt te hebben. Meerdere bepalende dingen wijzigen dan nog, lees maar!


Bouwkostenraming

De bouwkostenraming is binnen. We hebben bij aanvang een minimum en een maximum bedrag vastgesteld waartussen we willen uitkomen en natuurlijk zitten we op het maximum. Zul je altijd zien. Nu zijn we aan het kijken waar we kunnen schaven. Want de vloer, de keuken, tuinaanleg, parkeerplaats, bestrating en dergelijke zitten daar nog niet eens in. Daarom onlangs in overleg met de directeur van Finnhouse gekeken wat er mogelijk is. Pas in dat gesprek werd ons duidelijk dat de vloer van het balkon dat over de hele breedte van de voorgevel zou komen, van bitumen is. Dat wisten we niet, was niet verteld. Wij gingen van een geheel houten balkon uit. Bitumen vinden we lelijk. En zo’n balkon blijkt ook duur. In de praktijk zullen we er weinig zitten, dus hebben we het balkon geschrapt. Dat balkon was echter redelijk beeldbepalend. En nu het weg is, hebben we natuurlijk ook niets aan twee balkondeuren, dus daar komen nu ramen. Een heel ander vooraanzicht en ook binnen geeft het een andere ruimte. Dus tip: vraag of bij een houten huis echt álles van hout is. En besef dat houten balkons relatief veel kosten en veel onderhoud vragen, terwijl je er meestal niets mee doet.


Kleur

Dat balkon moest wit worden, tegen een licht oudblauw/grijs huis aan. Dat leek ons mooi. Maar nu het beeldbepalende witte balkon weg is en we alleen het lichtblauw overhouden, vinden we die kleur ineens minder. Het doet wat vakantiehuisachtig aan en het past bij nader inzien eigenlijk ook niet in de omgeving. Het is zelfs erg afwijkend. Dat leek ons eerst leuk, maar in onze ‘wachttijd’ hebben we heel veel in de omgeving gewandeld. Die omgeving is werkelijk schitterend. We willen er nu juist onderdeel van zijn, níet meer afwijken. Noorbeek en omstreken staat vol met vakwerk. Ons paal-en-balksysteem is juist de basis van vakwerkbouw. Daarom hebben we besloten de regionale historische bouwcultuur eer aan te doen en ons huis een vakwerk-look te geven: wit met een bijna zwarte balkenstructuur. Een oude bouwversie in een modern jasje. Als daar straks rode rozen tegenaan groeien, de hier zoveel aanwezig zijnde meidoornhaag eromheen staat en er wat hoogstamfruitbomen bij staan: dat past toch heel mooi in dit landschap? En voordeel van hout is verder dat mócht het tegenvallen, het makkelijk kan worden overgeschilderd. Dus tip: kies voor hout als je van kleurvariatie houdt. Bakstenen zijn maar saai wat dat betreft ;-)


Aardwarmtepomp

Uit de bouwkostenraming bleek ook dat we ons hebben vergist in de prijs van de verwarming. Standaard wordt uitgegaan van een luchtwarmtepomp. Maar de prijs die hiervoor was opgenomen, leek ons erg hoog. Omdat wij van begin af aan hadden aangegeven een aardwarmtepomp te willen, dachten wij dat dit een foutje was. Een aardwarmtepomp levert meer rendement op, is duurzamer, maakt geen lawaai (in tegenstelling tot de luchtwarmtepomp), heeft geen lelijke kast die buiten moet staan en verwarmt bovendien niet alleen in de winter, maar koelt ook in de zomer. Maar hij is daardoor wel een stuk duurder. We dachten daarom dat de opgenomen prijs wel klopte, maar dat er nog per ongeluk ‘luchtwarmtepomp’ stond. Niet dus. We waren even vergeten dat je er niet alleen met een pomp bent, er moet natuurlijk ook een heel systeem van vloerverwarming worden aangelegd. Dat zat in die opgenomen prijs, maar dan uitgaande van een luchtwarmtepomp. We willen toch per se die aardwarmtepomp, daarom mogen we er nog zo’n tienduizend euro bij optellen. De pomp zelf is namelijk niet alleen duurder, er moet ook flink diep voor worden geboord. Dat wordt dus nog even extra schaven helaas om de kosten omlaag te krijgen.


Dakramen

De wachttijd hebben we ook gebruikt om nog eens alle projectfoto’s van Finnhouse door te kijken op hun website. Hoewel we ze al tig keer hebben gezien, valt ons oog steeds opnieuw op andere details. Het onervaren bouwersoog ziet die gewoon de eerste keren niet, daar heb je echt meermaals kijken en tijd voor nodig om tot bepaald besef en inzicht te komen. Zo viel ons ineens op dat de dakramen op de schets weliswaar aan de buitenkant vrij hoog lijken te zitten, maar als je ze aan de binnenkant in het echt ziet (en dat kunnen wij niet omdat we geen tekeningen van binnen hebben), dan lijken ze ineens heel laag te zitten. Zo laag dat je bed voor dat kantelraam zou kunnen komen. Dat is niet onze bedoeling. Het blijkt dat de grootste ramen zijn ingetekend en dan is dit de consequentie. Die grote ramen móeten wel lager gezet worden, omdat je er anders niet meer bij kunt om ze bovenaan open te kiepen. Of je moet steeds op een opstapje staan. Er bestaan gelukkig ook iets kleinere ramen, die nemen we dus nu maar. Scheelt ook iets in de kosten. Dus weer een tip: kijk niet alleen naar de plaatsing van je dakraam aan de buitenkant (wij waren alleen maar aan het kijken of ze symmetrisch geplaatst waren ten opzichte van elkaar), maar bedenk je ook hoe hoog ze dan binnen uitkomen. Dat lijkt logisch, maar soms ziet het er op een tekening bedrieglijk goed uit, waardoor je er gewoon aan voorbij gaat. Vaak praktijkvoorbeelden bekijken heeft zin, net zoals het vragen naar praktische consequenties, zoals het kunnen plaatsen van een bed.


Toch nog een radiator

Zo’n zelfde praktisch dingetje levert de vloerverwarming op. We realiseerden ons in diezelfde wachttijd ineens dat de badkamer niet door de vloerverwarming verwarmd kan worden, omdat de badkamer niet in verbinding staat met de ruimte waar de vloerverwarming zijn werk doet. De badkamer blijkt via elektrische vloerverwarming én een elektrische radiator te worden verwarmd. Radiator? Tijdens het indelen van de badkamer is helemaal geen sprake geweest van een radiator, terwijl die natuurlijk wel degelijk muurruimte in beslag neemt. Gelukkig hebben we dit nu op tijd in de gaten gehad, want we hebben de indeling er voor moeten veranderen. De wc is verplaatst, anders konden we de radiator niet kwijt. Toch wel een dingetje. Ook hier dus weer, zeker als je gebruik maakt van een warmtepomp met vloerverwarming: ga er niet voetstoots vanuit dat je geen radiatoren meer nodig hebt.


Details

En na de honderste keer de tekening te hebben bekeken, zagen we ineens dat de ruimte onder de trap niet toegankelijk was. Je kunt hem natuurlijk dichtlaten, maar eigenlijk is dat zonde. We hebben bewust geen kelder en geen zolder, omdat we na twee huizen die dat wel hadden, hebben ondervonden dat je die ruimtes vooral volstouwt met spullen die je bewaart 'want misschien ooit nog eens handig' en die je vervolgens bij een verhuizing alsnog wegdoet. En er dan zestien keer voor naar het milieupark moet rijden of zo. Die ballast willen we voorkomen en we willen onze kinderen besparen dat zij misschien ooit al onze zooi moeten opruimen. Bovendien is er genoeg 'gewone' ruimte in huis. Maar dan is net die ruimte onder de trap misschien handig om toch nog wat toegankelijke bergruimte te hebben. Daarom is nu de binnenmuur van de aansluitende kamer trapsgewijs opengemaakt, zodat daar een speelse open ruimte ontstaat. Dat kan heel makkelijk met hout, minder makkelijk met een stenen muur. Er kan nog een deur voor, maar dat hoeft niet. En over deuren gesproken: in de slaapkamer zit in één wand aan beide uiteindes een deur. Als die beide open moeten slaan, kun je minder makkelijk een kast tegen die muur zetten, want dan komen de deuren er tegenaan. We zagen ineens dat het twee schuifdeuren zijn, die tussen de binnen- en buitenmuur schuiven. Ook dat gaat met houten wanden veel makkelijker. Een stenen wand was dicht geweest en had die mogelijkheid niet gehad. Slim bedacht, het was ons nooit opgevallen, dus nu extra blij ineens met iets dat we kennelijk al hadden. Ook leuk!


Multifunctioneel

Kortom: het afgelopen half jaar is wachttijd niet alleen onze gevoelsmatige vijand geweest, maar zeker ook onze vriend. Tijd is multifunctioneel. Dezelfde minuten zijn niet alleen ongeduldige tijd, maar ook onderzoekstijd, realiseertijd, nadenktijd, wandeltijd, ontwikkeltijd, evolutie. Nuttige tijd daarmee. Ons huis is er beter van geworden. We hebben nu een weekplanning gekregen. Natuurlijk kan het zijn dat hiervan moet worden afgeweken, maar vooralsnog staat de start van de daadwerkelijke bouw begin oktober gepland en oplevering van het huis begin februari. Vanaf nu dus nog negen maanden. We zijn ineens zwanger van een huis. Een verwachtingsvolle tijd!


27 mei 2020