Vragen? 06 - 144 80 334

Lees hier over het hele bouwproces


Van schets tot sleutel, van paal tot plank

Van hout naar huis, van wensen naar wonen

Het verwachte onverwachte toch nog onverwacht

Ook al verwacht je het onverwachte, toch verwacht je weer niet dat het gaat zoals het gaat. Zo bleek welstandsvrij niet welstandsvrij te zijn, zoals rookvrij gewoon rookvrij betekent en glutenvrij gewoon glutenvrij. Dus zonder rook of gluten. Maar in Eijsden-Margraten geldt welstandsvrij niet voor voorgevels, daken en voor zijgevels als het om een hoekwoning gaat, ook al bouw je in een welstandvrij gebied. Die hadden we niet zien aankomen. Een semantische discussie beginnen had weinig zin volgens mij, dus maar gebeld. Maar wat ik ook weer niet had verwacht, was dat ik door mijn ongeruste belletje wel meteen de volgende dag bij de dorpsbouwmeester terechtkon, terwijl dat helemaal niet gepland stond. Geluk bij een ongeluk.


Soepel omgedraaid

De normale gang van zaken in Eijsden-Margraten is dat het bouwplan via het vooroverleg wordt ingediend en dat de afdeling Bouwzaken dan eerst zelf beoordeelt of het huis voldoet aan de eisen van het bestemmingsplan. Dus voldoet aan nokhoogte, dakgoothoogte, plaatsing in het bouwvlak, enzovoort. Als er wat gewijzigd moet worden, moet dat eerst gebeuren. Pas na goedkeuring daarvan gaat het naar de dorpsbouwmeester. Ons plan is nog niet door de gemeente beoordeeld, maar ik kon toch al meteen na mijn belletje de volgende dag bij de dorpsbouwmeester terecht. Dat wij de omgekeerde procedure mogen volgen, vind ik buitengewoon soepel van de gemeente, had die snelheid en het omdraaien van de normale gang van zaken eerlijk gezegd niet van ze verwacht. Maar de behandelend ambtenaar speelt goed in op mijn gestreste telefoontje. Gelukkig, want welstand betekent dat er ineens ook naar materialen en naar kleur wordt gekeken. Onze materialen en de kleur zijn niet raar, maar zeker ook niet standaard in die straat. Dus ik voorzag problemen. Want als hout niet is toegestaan, dan komt het hele plan meteen ten einde. En dat terwijl we ons huidige huis al hebben verkocht. En omdat de overdracht van de bouwgrond binnenkort plaatsvindt, wil ik graag op tijd weten of wat wij willen, door de welstand komt. Want als dat niet het geval is, dan blazen we de grondaankoop alsnog af. Dan hebben we niks. Daarom werd ik meteen de volgende dag op de agenda van de bouwmeester geplaatst, zodat er in ieder geval een uitspraak over het materiaalgebruik en dergelijke kon worden gedaan.


Afhankelijk

Ik was wonderlijk zenuwachtig toch moet ik zeggen. De dorpsbouwmeester is weliswaar een zeer ervaren architect en zal dus wel weten waar hij het over heeft, maar je bent wél afhankelijk van zijn ideeën over wat past en wat mooi is. En als die heel anders zijn dan de onze, dan valt onze toekomstdroom van een geheel duurzaam, circulair gebouwd huis in duigen. En dat niet alleen, dan zitten we straks zonder huis en zonder grond, maar wel met een keuken. Ehhh, niet geheel de bedoeling.

De bouwmeester straalde echter voor mij gelijk geruststelling uit. Hij had ook arts kunnen zijn, een witte jas had hem goed gepast qua uitstraling. Ik had meteen het idee dat hij ons plan niet helemaal de grond zou inboren. Dat bleek tijdens het prettige gesprek ook zo te zijn. Hout mag, de grijsblauwe kleur mag, mits deze licht genoeg is en niet te sterk van kleur. Een zucht van verlichting. De stalen dakplaten kwamen niet door de keuring, dat werd te industrieel gevonden in die omgeving. Daar kan ik me wat bij voorstellen. Wij hebben daarvoor gekozen, omdat we het halve dak willen volleggen met zonnepanelen en omdat die ook glad en strak zijn, leek het ons mooier het dak eronder ook strak te hebben. Maar matgrijze keramische dakpannen zijn prima. Een concessie die ik niet erg vind. Ook gaf hij een aanbeveling over de mate van de overstek van de dakgoot en hij raadde ons sterk aan de oprit, het pad naar boven en de parkeerplaats te integreren in het geheel, waarbij het huis moet ‘groeien uit de grond’. Mooie gedachte vind ik dat. Een huis dat groeit uit de grond. “Vookom te veel losse elementen, een huis op hoogte en dan ergens een pad en apart een parkeerplaats. Maak er een logisch geheel van en maak gebruik van de specifieke situatie, eventueel met behulp van een landschapsarchitect of tuinman die er verstand van heeft”, zo pleitte hij. In het kader van de kosten hoeft niet alles in één keer aangelegd te worden, maar neem het wel mee in het plan, was zijn devies. Zonnepanelen ook graag in één vlak aanbrengen en niet tussen de dakramen door plakken. Niet alleen lelijk in zijn ogen, maar ook in de onze, dus dat gaan we zeker niet doen. Verder sprak hij zijn voorkeur uit voor strakke lijnen en daarin kon ik hem geruststellen: geen scheve balken of krullerige balkonspijlen. We zijn niet in Tirol.


Solitaire positie

Al met al beaamde hij de opmerking van de behandelend ambtenaar dat het niet een heel ‘typisch Limburgs huis’ is, maar dat het op deze plek, solitair en hooggelegen op de hoek van een straat, aan het einde van het dorp, prima kan. De woningen in de directe omgeving stralen ook niet echt eenheid uit als het gaat om kleur of bouw. Er zijn witte huizen, huizen met lichtgele baksteen, rode baksteen, vakwerkhuizen, er staan oude huizen en er zijn stukken met decenniumbouw, kortom: een iets ander gekleurd huis kan er best tussen op die specifieke plek. Er zijn weinig aanknopingspunten voor een geschikte inpassing en bovendien is er geen beeldkwaliteitsplan opgesteld, ook iets waar je rekening mee moet houden trouwens! En licht grijs/blauw past juist ook weer goed bij de lucht, wat opkijkend tegen dit huis ook weer logisch is. Het sluit aan op de natuurlijke kwaliteiten in de omgeving. Bovendien is het dakvlak op dezelfde manier gepositioneerd als de buurhuizen, dus het is qua straataanblik logisch.


Principeakkoord

Ik ben gerustgesteld na dit gesprek, heb er nu weer vertrouwen in dat het goedkomt. Een tweede vooroverleg met de bouwmeester hoeft niet meer, omdat dit gesprek uitgebreider was dan oorspronkelijk de bedoeling. Hij heeft al een principeakkoord gegeven, mits de gemeente verder bouwkundig akkoord gaat. Daar moeten we nog even officieel op wachten, als het meezit, krijgen we dat volgende week donderdag. Tussendoor is het echter carnaval, dus het zou ook zomaar een paar dagen langer kunnen duren ;-)  Daarna kunnen we – na aanpassing van de tekeningen – door naar de volgende stap: aanvragen van de omgevingsvergunning. Onverwacht sneller dan gedacht. Yessssss!