Vragen? 06 - 144 80 334

Lees hier over het hele bouwproces


Van schets tot sleutel, van paal tot plank

Van hout naar huis, van wensen naar wonen

Het wachten is begonnen

Afgelopen week bleek dat sommige dingen toch niet konden zoals wij hadden bedacht. Als je met hout bouwt, moet je met bepaalde zaken rekening houden wil je de kosten in de hand houden. En dat hadden wij niet gedaan. Noem het onwetendheid of overenthousiast zelfstandig de tekening aanpassen, op het moment dat het aantal kuub wordt omgerekend naar harde euro’s, kom je vanzelf tot bezinning.


Showroomkeuken

Zo hadden we in onze eigen amateuristische schetsen de muren op de benedenverdieping verschoven, waardoor ze niet meer precies op dezelfde constructiepalen aansloten als de muren boven. Dit omdat we in onze besparingsijver al een geweldige showroomkeuken hadden gekocht, die net iets groter is dan de oorspronkelijke keukenruimte. Wij zagen geen probleem. Je kunt bij een nieuw huis toch immers alles lekker aanpassen? Maar het bleek duurder meerwerk te vragen en beneden een lelijke overstek boven de vide op te leveren. Onze architect raadde dat met klem af, want daarmee zou die goedkope keuken ineens prijziger worden en de vide lelijker. Achteraf toch niet zo’n goed idee dus, we hadden het beter eerst even met de architect kunnen overleggen. Maar een andere keukenkoper stond hijgend in onze nek (we horen ze nog zeggen ‘Zijn wij nou te laat?’) en we wilden deze keuken met geweldige apparatuur heel graag. Dus, ja, de beslissing was toen snel gemaakt.


45 graden

Een andere kostbaardere misvatting: we wilden de plafonds beneden 2,75 meter hoog hebben, waar 2,5 meter eigenlijk standaard is bij ons type huis. Wij dachten dat die 25 centimeter niks uitmaakte. Maar als de nok maar maximaal 8 meter hoog mag zijn en je schuift de eerste verdieping omhoog, dan komt de schuining van het dak anders te liggen. Het is sneller, goedkoper en steviger bouwen als een dak een hellingshoek van 45 graden heeft, want dan kun je de steunbalken in een hoek van 90 graden zo tegen elkaar aan zetten. Een andere hellingshoek geeft ineens veel meer maat- en zaagwerk en de houtconstructie werkt na verloop van tijd ook iets meer. Dat willen we natuurlijk ook niet. Dus plafond weer omlaag en de keuken ietsje ingekrompen (gelukkig kon dat!) waardoor de muren weer boven elkaar stonden. Maar daardoor ook weer met wat kamers en deuren geschoven, waardoor de wc beneden weer moest verhuizen. En oh ja, doe de badkamer dan ook maar anders, want nu past het bad toch weer onder het schuine dak. Hèhè, nu zijn we er – met behulp van de architect - toch echt.


Bloembollen

De tekening is dus klaar en vandaag bij de gemeente ingeleverd. Wijzigingen kunnen nog steeds worden doorgevoerd, maar alles wat de gemeente moet weten staat erop. Lengte, breedte, dakbedekking, kleur van het schilderwerk, plek van de ramen, nokhoogte, dakgoothoogte, de plaats binnen het bouwvlak, het bouwmateriaal. Nu de gemeente Eijsden-Margraten de tekening binnen heeft, is het allervervelendste gedeelte van het bouwen begonnen: het wachten. Het is zoiets als vóór de winter je bloembollen planten en dan maar maanden in een grijze wereld wachten tot je eindelijk die broodnodige vrolijke lentekleuren ziet opkomen. In de tussentijd zie je niets en merk je niets. Saai.


Vooroverleg

Finnhouse levert de schets via het Omgevingsloket digitaal aan de gemeente Eijsden-Margraten aan, in eerste instantie voor een vooroverleg. Een bureau dat je hierin ontzorgt en helpt, is prettig en aan te raden. Ze hebben het immers al tig keer gedaan en ze weten hoe je het moeten aanpakken. Het is verstandig eerst een principeverzoek te doen, want zo kun je op voorhand horen of je tegen problemen aanloopt. Stel dat je meteen een omgevingsvergunning aanvraagt en in dat proces vindt de gemeente dat je zaken anders moet opnemen, dan moet je na aanpassing van je tekening je vergunningsaanvraag opnieuw laten beoordelen. En dat kost geld. De prijzen zijn in elke gemeente anders, maar in 2019 was je gemiddeld 3,27% van je bouwkosten kwijt aan leges. Bouw je een huis van vier ton, dan zijn die kosten ruim 13.000 euro. Dat is de eerste keer al pittig veel, maar een tweede keer is het helemaal zuur geld. Overigens kun je bij de gemeente Eijsden-Margraten 10% korting krijgen op de legeskosten, als je via een bepaald traject – waar het vooroverleg inzit - de vergunning aanvraagt. Dat is bij zo’n bedrag de moeite waard (een dakraam!), dus vraag het zeker na in je eigen gemeente of zij ook zo’n korting kennen.


Welstands-blij

Zo’n conceptaanvraag is wel al een officiële aanvraag, je moet je burgerservicenummer dan ook opgeven. De gemeente checkt voor een klein bedrag (in Eijsden-Margraten 196 euro) of je plan past in de omgeving en voldoet aan de eisen. We zijn blij, want we mogen op onze kavel welstandsvrij bouwen. Dat betekent dat er in principe alleen een lichte welstandstoets is en de dorpsbouwmeester er (bijna) niet aan te pas komt, omdat we niet aan aanvullende welstandnormen hoeven te voldoen. We hoorden afgelopen week dat mensen die ook in het dorp gaan bouwen en wel extra welstandsregels hebben, negen maanden hebben moeten wachten op hun vergunning. Negen maanden! Het krijgen van een bouwpapiertje duurt bijna nog langer dan het krijgen van een kind. Eigenlijk te zot voor woorden. Wij hopen in ieder geval de volgende kerstboom in ons nieuwe huis op te zetten, kijken of dat gaat lukken.


Kleur

Bij welstandvrij zou je kunnen denken dat je er elke kleur op mag kletsen die je wil. Hout leent zich daar immers bij uitstek voor. In principe is dat zo, maar er is natuurlijk ook een bezwaar- en beroepsprocedure, waarin omwonenden bezwaar kunnen maken. Vinden zij een paars huis met gele stippen niet mooi, dan kan het zijn dat uiteindelijk de rechterlijke macht ingrijpt. Het is in ieders belang met buren rekening te houden, dus wij kiezen voor een omgevingsvriendelijke kleur: licht vergrijsd staalblauw hout met witte kozijnen. Een hemelse kleur, zodat het huis mooi in de omringende lucht kan overgaan, of die nou blauw of grijs is of met witten wolken gevuld. Ons huis staat op een twee meter hoge ‘terp’. Je kijkt er dus vanaf de straat tegenop, richting de lucht. Mooi toch als huis en hemel qua kleur in elkaar overvloeien?

De vergunningsprocedure is verder voor elk huis gelijk, maar gebruik van alleen hout maakt het wel spannender. De kleur is anders dan gebruikelijk en hout met een stalen dak is in een stenen dorp vol dakpannen afwijkend. Wél gericht op de toekomst. Hopelijk heeft de gemeente ook de blik vooruit gericht en worden we beloond in onze voortrekkersrol en niet afgestraft omdat we anders zijn dan de standaard.


Wachten

Maar nu is het dus wachten. Lang wachten. We krijgen een kopie van de vooroverlegaanvraag van het Omgevingsloket via de mail. Volgens de architect duurt een reactie van de gemeente gemiddeld drie tot vier weken. Na toetsing ontvangen we een overzicht van de ontbrekende gegevens en gewenste wijzigingen. Aan de hand daarvan wordt een definitieve aanvraag opgesteld, de echte omgevingsvergunningaanvraag. Daarna is de wachttermijn acht weken en deze kan zelfs nog een keer voor zes weken worden verlengd als de gemeente extra stukken nodig blijkt te hebben. Daar gaan we nu maar even niet vanuit. En dan kan het ook nog zijn dat er bezwaren binnenkomen van buren. Die moeten worden behandeld. Aan het in beroep gaan van belanghebbenden moet ik helemaal niet denken. Het kan allemaal sneller gaan, maar het kan dus ook zomaar maanden duren voordat je mag beginnen met bouwen. Lichtpuntje in al dit lange wachten is wel dat we die 196 euro van de gemeente terugkrijgen na indiening van de officiële aanvraag. Waarschijnlijk het enige bedrag in dit hele proces dat aan de pluskant van de balans kan worden bijgeschreven. Hoewel: houtbouw levert straks aan alle kanten plussen op!